Link 03.08.2006 :: 13:04 Komentuj (2)
***
Jeśli dziesięcioletnia siostra mówi ci bez powodu, zmiastd "dzień dobry": "Pogódź się z tym, że jeśli decydujesz się być daleko od innych ludzi, to zawsze będziesz mniej ważna dla nich niż wszystko inne" to racjonalne myślenie każe prychnąć i zostawić sprawę bez komentarza.
Za to histeryczna, typowo kobieca część natury każe to wziąć głęboko do siebie.
I jak tu starać się nie myśleć o niczym.
Z drugiej strony doszłam do wniosku, że najbardziej z rodzinnych rozmów lubię o, takie:
Matka: Pamiętasz na przykład glinianki w Bydgoszczy? Mnóstwo dzieciaków chodziło się tam kąpać latem, ale to przecież takie niebezpieczne i nieprzyjemne miejsce, że na miejscu każdej matki zabroniłabym dziecku tam chodzić i ciebie też bym nie puściła.
Ja:
Bo co mam powiedzieć? "Cieszę się, że się tak martwisz, ale na to trochę za późno, żeby się przejmować, bo i tak chodziłam tam zawsze jak moja noga stanęła w Bydgoszczy"? Dochodzę do wniosku, że jak byłam mała, to miałam zdecydowanie autodestrukcyjne zapędy. Snucie się po opustoszałych parkach, rozpalanie ogniska w otoczeniu całej, kilkunastotysuęcznej domowej biblioteki, ilość upadków tak ogromna, że trudno spamiętać, wiecznie rozbite kolana, łokcie, nos, podrapana twarz... Ale jakby tak pomyśleć, to wszystko wcale nie było złe. I tak sądzę... obecnie chyba chętnie zamieniłabym parę rzeczy na te nieszczęsne ogniska rozpalane wśród książek i rozbite kolana.
Bzdety, bzdety.........bzdety. Wszystko pozbawione sensu. Zaczynamy coś i po co? W egoistyczny sposób chcemy udowodnić coś sobie? Piszemy o swojej dobroci przyjaźni.....Tak, ale chyba tylko po to, aby zaspokoić swoje ego. A tak naprawdę jesteśmy beznadziejni w swej dobroci, w swych egoistycznych myślach. A zresztą, po co ja to wszystko piszę. Jest strasznie na tym ziemskim padole. Lepiej zamknąć się i żyć na własny użytek
Hmm optymistyczne??? Chyba pesymizm powraca stopniowo..
A tak na marginesie „to cała ja”